story

ปีศาจไม่มีชื่อ

posted on 27 Nov 2007 05:19 by gelukkig in story

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วมีปีศาจไม่มีชื่ออยู่ตนหนึ่งปีศาจอยากมีชื่อมากจนทนไม่ไหว

ดังนั้นจึงตัดสินใจออกเดินทางค้นหาชื่อแต่ว่าโลกนี้ช่างกว้างใหญ่ ปีศาจจึงแยกร่างเป็นสองร่างและออกเดินทาง

ตนหนึ่งไปทางตะวันออก อีกตนหนึ่งไปทางตะวันตก

ปีศาจที่ไปทางตะวันออกพบหมู่บ้าน

"ลุงช่างตีเหล็กขอชื่อของลุงให้ฉันเถอะ"

"ชื่อเป็นของที่ให้กันได้ซะที่ไหน"

"ถ้ายอมให้ชื่อฉันจะเข้าไปอยู่ในตัวของลุง เพิ่งมกำลังให้เพื่อเป็นการตอบแทน"

"จริงรึเปล่า ถ้ากำลังเพิ่มได้ฉันจะยกชื่อให้แก่"

แล้วปีศาจก็เข้าไปอยู่ในตัวของช่างตีเหล็ก

ปีศาจกลายเป็นออตโต้ช่างตีเหล็กไปแล้ว

ออตโต้ มีพลังมากที่สุดในหมู่บ้าน แต่อยู่มาวันหนึ่ง

"ดูฉันสิ ดูฉันสิ ปีศาจในตัวฉันเติบโตขึ้นมาขนาดนี้แล้วเห็นมั้ย"

กร้วม กร้วม แจบ แจบ เอี้อก

ปีศาจที่หิวโหยกินออตโต้จากข้างในจนหมด และได้กลับกลายเป็นปีศาจที่ไม่มีชื่ออีกครั้ง

แม้จะเข้าไปอยู่ในตัวฮันท์ช่างรองเท้า

กร้วม กร้วม แจบ แจบ เอื้อก

ก็ยังกลับกลายเป็นปีศาจที่ไม่มีชื่ออีก

แม้จะเข้าไปอยู่ในตัวโทมัสนายพราน

กร้วม กร้วม แจบ แจบ เอื้อก

ก็ต้องกลายเป็นปีศาจไม่มีชื่อตามเดิม

ปีศาจได้ไปค้นหาชื่อเพราะๆในปราสาท

"ถ้าเจ้ายกชื่อให้ฉัน ฉันจะช่วยทำให้แข็งแรง"

"ถ้าช่วยให้หายป่วยแข็งแรงได้ ฉันจะยกชื่อให้"

แล้วปีศาจก็เข้าไปอยู่ในตัวของเด็กผู้ชาย

เด็กผู้ชายหายป่วยแข็งแรงดี

พระราชาดีใจมาก

"เจ้าชายหายป่วยแล้ว เจ้าชายหายป่วยแล้ว"

ปีศาจถูกใจชื่อของเด็กผู้ชาย ชอบชีวิตในปราสาทด้วย

ดังนั้นแม้ว่าจะหิวก็อดทน อดทนทั้งๆที่ท้องร้อง หิวทุกวี่ทุกวัน

แต่เพราะว่าท้องมันหิวขนาดหนัก

"ดูฉันสิ ดูฉันสิ ปีศาจในตัวฉันเติบโตขึ้นมาขนาดนี้แล้ว"

เด็กผู้ชายจึงจับพระราชาและข้าราชบริพารกินเรียบ

กร้วม กร้วม แจบ แจบ เอื้อก

อยู่มาวันหนึ่งเด็กได้พบกับปีศาจที่ไปทางตะวันตก

"ฉันมีชื่อแล้ว รู้ไหม ชื่อเพราะด้วย"

ปีศาจที่ไปทางตะวันตกพูดว่า

"ชื่อ รึไม่จำเป็นหรอกไม่มีชื่อก็มีความสุขได้"

"เพราะว่าพวกเราคือปีศาจที่ไม่มีชื่อ"

เด็กผู้ชายจึงกินปีศาจที่ไปทางตะวันตกเข้าไปเลย

ปีศาจมีชื่อแล้วแท้ๆ แต่กลับไม่มีใครเหลืออยู่ให้เรียกชื่อสักคน

ทั้งๆที่ ชื่อว่า

"โยฮัน"

เป็นชื่อที่เพราะออกจะตาย

__________________________________________

จบแล้วครับ นิทานก่อนนอนนะครับ ชอบๆกันไหม ผมไปอ่านเจอที่ไหนสักแห่งนะครับจำไม่ได้แล้ว

แต่ผมจดเอาไว้แล้วนี่เลยนำมาลงครับ

เอาสรุปนิทานเรื่องนี้นะครับ

ผมว่ามันดูเศร้านะครับ

ที่ปีศาจหาชื่อนั้นในความหมายนะครับ

"ชื่อ" ก็คงหมายถึง เงิน การงาน ศักดิ์ศรี ความมีหน้ามีตาในสังคม เครดิตในชื่อตัวเอง

และอีกหลายๆเรื่องที่พวกเราทุกคนแบกไว้ภายใต้ชื่อของเรานะครับ

จนบางครั้งเราแบกไว้จนกลายเป็นปัญหาที่เราต้องแก้ไขจนบางครั้งด้านมืดของเราก็เข้ามาครอบงำได้ครับ

อาจจะทำให้เราทะเลาะกับครอบครัวเราเอง ทะเลาะกับเพื่อน ทะเลาะกับแฟน จนเกินกว่าจะแก้ไข

แล้วพอเรารู้สึกตัวอีกครั้งตัวเราอาจจะอยู่ตัวคนเดียวแล้วก็ได้ไม่มีคนมาใส่ใจเรา

และเราก็จะต้องอยู่ในความเหงาแบบนั้นตลอดไป

มันก็เหมือนกับปีศาจที่ได้ชื่อโยฮันมานะครับ

แต่ไม่มีคนรู้จักกับเค้าที่จะเรียกชื่อเค้าแล้วครับ

น่าเศร้านะครับที่มนุษย์ทุกคนมันต้องเหงาอยู่แล้ว

แต่ยิ่งต้องมาเหงาเพราะเราอยู่ตัวคนเดียวที่ไม่มีใครรู้จักเราอีกครับ

ลองไปถามคนแก่ๆดูครับว่า

เค้ารู้สึกอย่างไรกับความเหงาที่เพื่อนๆขอเค้าได้ตายไปหมดแล้ว

ไม่มีใครที่เคยรู้สึกร่วมกับเค้าอีกแล้ว

ความทรงจำของเค้าทั้งหมดไม่มีใครที่สามารถรู้สึกร่วมกันได้อีก

เหงาจริงๆๆนะครับ

หวังว่าเพื่อนๆทุกคนจะดูแลคนรอบข้างกันดีๆนะครับ

อย่าลืมกันนะครับ

ไปแล้วเดี๋ยวคราวหน้าจะมาเล่านิทานอีกเรื่องให้ฟังครับ