life

ผมไม่โกรธเธอหรอกที่เธอเป็นแบบนี้ แค่รู้สึกเหนื่อยใจที่ยิ่งพยายามเท่าไหร่ก็ดูยิ่งเหมือนไร้ตัวตน

ผมไม่โมโหเธอหรอกที่เธอทำแบบนี้ แค่รู้สึกอ่อนใจกับสิ่งที่ผมทำให้เธอแต่ดูเหมือนเธฮไม่รับรู้

ผมไม่เกลียดเธอหรอกที่เธอเป็นแบบนี้ แค่รู้สึกเบื่อหน่ายที่ผมพยายามมองในมุมเธอแต่เธอไม่เคยคิดถึงมุมของผมบ้าง

ผมไม่หยุดรักเธอหรอกที่เธอทำแบบนี้ แค่รู้สึกอ่อนล้ากับสิ่งที่ผ่านมาผมอยากพักใจตัวเองเพื่อที่จะประคองรักของเราให้ยาวนานตราบสิ้นลมหายใจ

.............................................................................................

ผมแต่งกลอนตลกไหมครับ(มันเป็นกลอนเปล่าหว้า) เพื่อนๆ แต่งมันด้วยอารมณ์ที่รู้สึกเบื่อๆกับเรื่องความรักครับ มันรู้สึกชาชินแบบที่ผมรู้สึกแต่งไปให้อ่านนะครับ

ผมว่านะครับคนเราแต่ละคนในแต่ละวันก็เจอเรื่องราวร้ายๆและความเหน็ดเหนื่อยในชีวิตทุกคนอยู่แล้วครับ แต่ทุกความรักที่มีปัญหากันนั้น(ไม่เกี่ยวกะเรื่องเจ้าชู้นะ) คือคนแต่ละคนมองในมุมของตัวเองครับ ไม่เคยคิดถึงมุมของคนที่เรารักเลยครับ แล้วพอมีปัญหากันนะครับ แต่ละคนก็จะรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาแล้วก็จะคิดว่าอะไรกันนักหนาแค่จะต้องทำหน้าที่ของตัวเองที่มันเหนื่อยๆแล้วยังต้องมาเจอกันอย่างนี้อีก บางทีคนเราก็เกินรับไว้ครับ

ทั้งที่จริงๆแล้วถ้าลองคิดในมุมของคนอื่นดูมั่งมันก็พอๆกันนะครับ เพียงแต่ไม่เคยมองเท่านั้นหรือว่ามองแต่มีข้อเปรียบเทียบแล้วบอกว่าของเราหนักกว่า ผมว่าไม่จริงหรอกครับ ปัญหาทุกคนมันหนักพอๆกันนะครับ เพียงแต่คนไม่อยู่ตรงนั้นไม่รู้เท่านั้นเองแหละครับ

ในตอนนี้ของผมแค่เหนื่อยๆเท่านั้นเองครับ อยากที่จะอยู่กับตัวเองบ้างครับ ผมวิ่งไปตามคนที่เรารักจนรู้สึกอ่อนใจครับ เธอไม่ผิดหรอกครับ เพียงแค่ผมคาดหวังไว้เท่านั้นเองว่า เธอน่าจะทำแบบนี้ให้ผมบ้างล่ะครับ ทั้งที่จริงๆแล้วนิสัยเค้าไม่ใช่แบบนั้นอะครับ เอานี้ผมเข้าใจเค้านะครับ เมื่อวานผมก็เจอเรื่องหนักในชีวิตประจำวันมาเหมือนกันครับ เธอก็เจอครับ แต่เธอก็แสดงอารมณ์ค่อนข้างรุนแรงกับปัญหาของเธอนะครับ ผมก็เลยไม่เล่ากับปัญหาของผม เพราะว่าผมเป็นฝ่ายตามเธอเองนี่ครับ มันก็ต้องเป็นรูปแบบนี้อยู่แล้ว ผมดันพูดไม่เข้าหูเธฮอีกครับ มันก็เลยเป็นเรื่องขึ้นมาอีกอะ เธอแค่บอกว่าวางก่อนได้ไหมเพราะว่าเธฮเริ่มหงุดหงิดมาแล้ว ผมก็ได้แต่หัวเราะให้กับตัวเองในใจแล้วก็วางสายเธอไปพร้อมด้วยอารมณ์แบบนี้อะครับ จริงๆเรื่องมันไม่ได้มีแค่นี้นะ แต่ผมขอตัดตอนมาเล่าแค่ช่วงท้ายๆแล้วกันนะครับ

เท่าที่ผมวิเคราะห์เรื่องของผมนะครับ ไม่มีปัญหาอะไรเลยในเรื่องนี้ครับ เพียงแต่ผมรู้สึกเหนื่อยใจเท่านั้นเองครับ แค่เมื่อวานผมเจอเรื่องหนักๆมาแล้วก็เจอเรื่องนี้อีกทำให้ผมรู้สึกถึงความเหนื่อยล้าครับ และเชื่อเถอะครับ ผมว่าเธอก็ต้องเหนื่อยล้ามาเช่นกันครับ กับเรื่องของเธอเองแต่ผมก็ดันมาทำแบบนี้อีกอะ อันนี้ในมุมของเธอนะครับ แต่อีกเดี๋ยวก็คงจะดีกันครับ เพราะว่าเป็นเรื่องที่ไม่มีปัญหาอะไรเลยครับ แค่เหนื่อยๆๆกับชีวิตเท่านั้นเองครับ

ปล. ผมยังไม่ได้เป็นแฟนกับเธอนะแค่จีบๆอยู่ครับ แต่ความสัมพันธ์นั้นก็ระดับหนึ่งแล้วนะครับ

ปล. เมื่อวานตั้งแต่เช้าแล้วผมโหลดเพลงพอของseven days มาฟังครับ เปิดฟังทั้งวันเลยอะ มันมาเหมือนย้ำตัวเองไงไม่รู้อะ พอสรุปหตอนกลางคืนก็มีเรื่องอีกอะ มันเหมือนกับลางร้ายไหมนี่อิอิ

เอาเนื้อเพลงท่อนฮุคมาให้ดูนะครับว่าทำไมผมถึงคิดแบบนั้นอะอิอิ

"ตัดใจคิดจะอยู่คนเดียวบนโลกที่เบี้ยวๆ โลกที่แห้งเหี่ยวกับความรักเจ็บเพียงนิดเดียว มันคงไม่บอบซ้ำสักเท่าไหร่ไปคงดีกว่าทนรัก"