ผมไม่โกรธเธอหรอกที่เธอเป็นแบบนี้ แค่รู้สึกเหนื่อยใจที่ยิ่งพยายามเท่าไหร่ก็ดูยิ่งเหมือนไร้ตัวตน

ผมไม่โมโหเธอหรอกที่เธอทำแบบนี้ แค่รู้สึกอ่อนใจกับสิ่งที่ผมทำให้เธอแต่ดูเหมือนเธฮไม่รับรู้

ผมไม่เกลียดเธอหรอกที่เธอเป็นแบบนี้ แค่รู้สึกเบื่อหน่ายที่ผมพยายามมองในมุมเธอแต่เธอไม่เคยคิดถึงมุมของผมบ้าง

ผมไม่หยุดรักเธอหรอกที่เธอทำแบบนี้ แค่รู้สึกอ่อนล้ากับสิ่งที่ผ่านมาผมอยากพักใจตัวเองเพื่อที่จะประคองรักของเราให้ยาวนานตราบสิ้นลมหายใจ

.............................................................................................

ผมแต่งกลอนตลกไหมครับ(มันเป็นกลอนเปล่าหว้า) เพื่อนๆ แต่งมันด้วยอารมณ์ที่รู้สึกเบื่อๆกับเรื่องความรักครับ มันรู้สึกชาชินแบบที่ผมรู้สึกแต่งไปให้อ่านนะครับ

ผมว่านะครับคนเราแต่ละคนในแต่ละวันก็เจอเรื่องราวร้ายๆและความเหน็ดเหนื่อยในชีวิตทุกคนอยู่แล้วครับ แต่ทุกความรักที่มีปัญหากันนั้น(ไม่เกี่ยวกะเรื่องเจ้าชู้นะ) คือคนแต่ละคนมองในมุมของตัวเองครับ ไม่เคยคิดถึงมุมของคนที่เรารักเลยครับ แล้วพอมีปัญหากันนะครับ แต่ละคนก็จะรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาแล้วก็จะคิดว่าอะไรกันนักหนาแค่จะต้องทำหน้าที่ของตัวเองที่มันเหนื่อยๆแล้วยังต้องมาเจอกันอย่างนี้อีก บางทีคนเราก็เกินรับไว้ครับ

ทั้งที่จริงๆแล้วถ้าลองคิดในมุมของคนอื่นดูมั่งมันก็พอๆกันนะครับ เพียงแต่ไม่เคยมองเท่านั้นหรือว่ามองแต่มีข้อเปรียบเทียบแล้วบอกว่าของเราหนักกว่า ผมว่าไม่จริงหรอกครับ ปัญหาทุกคนมันหนักพอๆกันนะครับ เพียงแต่คนไม่อยู่ตรงนั้นไม่รู้เท่านั้นเองแหละครับ

ในตอนนี้ของผมแค่เหนื่อยๆเท่านั้นเองครับ อยากที่จะอยู่กับตัวเองบ้างครับ ผมวิ่งไปตามคนที่เรารักจนรู้สึกอ่อนใจครับ เธอไม่ผิดหรอกครับ เพียงแค่ผมคาดหวังไว้เท่านั้นเองว่า เธอน่าจะทำแบบนี้ให้ผมบ้างล่ะครับ ทั้งที่จริงๆแล้วนิสัยเค้าไม่ใช่แบบนั้นอะครับ เอานี้ผมเข้าใจเค้านะครับ เมื่อวานผมก็เจอเรื่องหนักในชีวิตประจำวันมาเหมือนกันครับ เธอก็เจอครับ แต่เธอก็แสดงอารมณ์ค่อนข้างรุนแรงกับปัญหาของเธอนะครับ ผมก็เลยไม่เล่ากับปัญหาของผม เพราะว่าผมเป็นฝ่ายตามเธอเองนี่ครับ มันก็ต้องเป็นรูปแบบนี้อยู่แล้ว ผมดันพูดไม่เข้าหูเธฮอีกครับ มันก็เลยเป็นเรื่องขึ้นมาอีกอะ เธอแค่บอกว่าวางก่อนได้ไหมเพราะว่าเธฮเริ่มหงุดหงิดมาแล้ว ผมก็ได้แต่หัวเราะให้กับตัวเองในใจแล้วก็วางสายเธอไปพร้อมด้วยอารมณ์แบบนี้อะครับ จริงๆเรื่องมันไม่ได้มีแค่นี้นะ แต่ผมขอตัดตอนมาเล่าแค่ช่วงท้ายๆแล้วกันนะครับ

เท่าที่ผมวิเคราะห์เรื่องของผมนะครับ ไม่มีปัญหาอะไรเลยในเรื่องนี้ครับ เพียงแต่ผมรู้สึกเหนื่อยใจเท่านั้นเองครับ แค่เมื่อวานผมเจอเรื่องหนักๆมาแล้วก็เจอเรื่องนี้อีกทำให้ผมรู้สึกถึงความเหนื่อยล้าครับ และเชื่อเถอะครับ ผมว่าเธอก็ต้องเหนื่อยล้ามาเช่นกันครับ กับเรื่องของเธอเองแต่ผมก็ดันมาทำแบบนี้อีกอะ อันนี้ในมุมของเธอนะครับ แต่อีกเดี๋ยวก็คงจะดีกันครับ เพราะว่าเป็นเรื่องที่ไม่มีปัญหาอะไรเลยครับ แค่เหนื่อยๆๆกับชีวิตเท่านั้นเองครับ

ปล. ผมยังไม่ได้เป็นแฟนกับเธอนะแค่จีบๆอยู่ครับ แต่ความสัมพันธ์นั้นก็ระดับหนึ่งแล้วนะครับ

ปล. เมื่อวานตั้งแต่เช้าแล้วผมโหลดเพลงพอของseven days มาฟังครับ เปิดฟังทั้งวันเลยอะ มันมาเหมือนย้ำตัวเองไงไม่รู้อะ พอสรุปหตอนกลางคืนก็มีเรื่องอีกอะ มันเหมือนกับลางร้ายไหมนี่อิอิ

เอาเนื้อเพลงท่อนฮุคมาให้ดูนะครับว่าทำไมผมถึงคิดแบบนั้นอะอิอิ

"ตัดใจคิดจะอยู่คนเดียวบนโลกที่เบี้ยวๆ โลกที่แห้งเหี่ยวกับความรักเจ็บเพียงนิดเดียว มันคงไม่บอบซ้ำสักเท่าไหร่ไปคงดีกว่าทนรัก"

Comment

Comment:

Tweet

ก็จริงนะความรักอย่างเดยีวมันไม่พอหลอกครับ ^^

#6 By <<<BooK>>> (203.113.70.10) on 2007-11-09 21:02

#5 By <<<BooK>>> (203.113.70.10) on 2007-11-09 21:01

โดน! ใช่เลยง่ะ เปงแบบนี้เลย

#4 By ดาวถัดมา on 2007-09-19 12:13

อ่านกลอนที่คุณเขียนเเล้วอินไปด้วย ผมเคยเป็นเเบบนี้น่ะบางทีเวลาที่เหนื่อยอะไรมันก้อจะยิ่งเเย่น่ะ ผมใช้เวลาจีบเเฟนคนเเรก สองปีน่ะ เป็นความรู้สึกแบบนี้บ่อยๆ เลย เพื่อนๆ รอบตัวบอกให้เลิกยุ่ง เเต่ตัวเรามันจะบอกเองเเหละ ว่าจะเลิกหรือไม่เลิก เเต่ในที่สุดผมก้อได้เป็นเเฟนกับเธอน่ะ
เป็นกำลังใจให้ครับ ขอให้เลื่อนจากขั้นหนึ่งเป็นสอง สาม สี่ เเล้วก้อให้มั่นคงตลอดไป
ปล. เเต่ตอนนี้ผมกะเเฟนเลิกกันไปแล้วT-T เเค่คำว่ารัก บางทีมันก้อไม่พอน่ะ

#3 By 19thwarrior on 2007-09-08 06:55

เหนื่อยไหม(สหาย)ดาว ...หาฟังเองนะ เพลงมาช่า อ่ะ (เกี่ยวกันไม๊เนี่ย)
... ที่ถามว่า เป็นกลอนเปล่าอ่ะ... กลอนปล่าวววว จริงๆๆด้วยอ่ะ 5555
...ประคองรักของเราให้ยาวนานตราบสิ้นลมหายใจ ...อืมมม ซึ้งๆๆๆๆ
อย่างนี้สหายคง ต้องค่อยๆสอนน้องให้ เอาใจเขามาใส่ใจเราบ้างน่ะ แล้วสหายจะได้ไม่เหนื่อยน่ะ
...ยังไม่ได้เป็นแฟนกัน แต่ความสัมพันธ์ระดับหนึ่ง แล้วเมื่อไหร่จะเป็นระดับ สองสามสี่อ่ะ
ปล. ชอบคอมเม้นท์แรกอ่ะ เห็นด้วยจริงๆอ่ะ ...

#2 By สหาย (125.24.24.110) on 2007-09-07 21:30

ความรักที่ต้องใช้ความอดทนเรียกว่าความรักได้ไหม....???
ถ้าเลือกที่จะรักก็ไม่เห็นต้องใช้คำคว่า "อดทน" เข้ามาเกี่ยวเลย
แค่รู้สึกดีที่ได้ทำอยู่..ได้เป็นอยู่..ก็น่าจะเพียงพอ
แต่ถ้าเมื่อรู้สึกว่ารักแล้วต้องอดทนมัน เริ่มแปลกๆไหม
ยังจะสามารถเรียกความรู้สึกตรงนั้นว่าความรักได้เต็มปากอยู่ไหม...
....ความรัก..ไม่จำเป็นต้องใช้ความอดทนที่จะรักกัน......นะจ๊ะ

#1 By NuRsEKinGDoM on 2007-09-07 12:35