when do you love someone?please tell me because I 'd like to see you are happy in your life

เวลา17.00น. ณ.บันไดทางเข้าศาล

ชายหนุ่มคนหนึ่งยืนรออะไรบางอย่างอยู่ พร้อมทั้งในใจของเขาก็คิดว่า วันนี้เป็นวันที่สำคัญที่สุดแล้ว งานนี้จะพลาดไม่ได้ งานใกล้จะเสร็จแล้ววันนี้เราพยายามมาทั้งวันจนลุลวงแล้ว เหลืออีกนิดเดียวเท่านั้นมันต้องไม่พลาด

ระหว่างที่ชายหนุ่มคิดอยู่นั้น ประตูทางเข้าศาลก้เปิดออกพร้อมด้วยผู้คนมากมายที่มาทำข่าวในคดีประวัติศาสตร์ ลูกชายนักการเมืองยิงตำรวจตายในผับแห่งหนึ่ง ตอนนี้ศาลตัดสินแล้วผู้ต้องหาไม่มีความผิด จึงพ้นคดีทุกข้อกล่าวหา นักข่าวทั้งหลายต่างรุมสัมภาษณ์ลูกชายนักการเมืองคนนั้น

นักข่าวคนหนึ่งถามว่า

"รู้สึกอย่างไรบ้างค่ะที่พ้นข้อกล่าวหาค่ะคุณใหญ่"

ใหญ่ ตอบไปว่า

"ผมบริสุทธิ์ครับ ผมถูกใส่ร้ายมานานแล้ววันนี้ทำให้ผมมีความสุขมากครับ"

นักข่าวถามต่อ

"แล้วคุณคิดจะฟ้องกลับหรือเปล่าครับ"

ใหญ่ตอบไปว่า

"ผมกำลังดูอยู่แต่คิดว่าจะฟ้องกลับครับเพราะว่าเรื่องนี้ทำให้ผมเสื่อมเสียชื่อเสียงมากเลย"

ระหว่างที่นักข่าวสัมภาษณ์อยู่นั้นก็มีเสียงคนๆหนึ่งตะโกนขึ้นมาแทรกด้วยอารมณ์ที่โมโหสุดขีดพร้อมชี้หน้าด่ายิ่งใหญ่

"ไอ้สัตว์นรกมึงไม่ได้ตายดีหรอก มึงฆ่าคนแต่มึงไม่ผิดเพราะมึงไปข่มขู่พยาน ยัดเงินพยาน ไอ้เลว"

กลุ่มคนที่ตะโกนด่าอยู่นั้นคือเจ้าทุกข์ที่พ่อเค้าโดนใหญ่ยิงตาย ระหว่างที่ตะโกนด่าอยู่นั้นทางตำรวจก็ได้พยายามจะจับแยกออกจากกันกั้นการเกิดเรื่องขึ้น

ส่วนทางด้านยิ่งใหญ่ก็พยายามแหวกนักข่าวเพื่อรีบลงจากบันไดพร้อมกับทนายเพื่อที่จะมาขึ้นรถที่จอดรออยู่แล้ว ระหว่างที่จะก้าวขึ้นรถใหญ่ก็พูดขึ้นมาว่า

"ถ้าพวกมึงอยากจะมาเอาคืน มึงก็มาเร็วๆนะกูขี้เกียจรอ ฮ่าๆๆๆๆ"

แล้วรถของยิ่งใหญ่ได้ขับออกไปจากศาลแล้ว ส่วนทางด้านเจ้าทุกข์ซึ่งมีภรรยาของผู้ตาย กับลูกชายวัยรุ่นอีก2คน นั่งกอดกันร้องไห้อยู่ตรงบันไดศาล แล้วกลุ่มนักข่าวทีตอนแรกสัมภาษณ์ยิ่งใหญ่อยู่นั้นก็มารุมถ่ายรูปและก็พยายามจะสัมภาษณ์เจ้าทุกข์

ชายหนุ่มที่ยืนอยู่แต่แรกนั้นได้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดก็ได้แต่ยืนเฉยๆๆๆแล้วก็ค่อยเดินลงจากบันไดลงไปขี่มอเตอร์ไซด์ตามรถของยิ่งใหญ่ไป

..........................

..........................................

..........................................................

เวลา18.30น. ณ.บ้านของเจ้าทุกข์ ลุกชาย2คนชื่อโก กับศักดิ์ซึ่งอายุ20กว่าๆทั้งคู่กำลังเรียนอยู่มหาลัยมีชื่อแห่งหนึ่งซึ่ง2คนกำลังวางแผนที่จะแก้แค้นกันอยู่บนชั้น2ของบ้าน

โกเดินไปหยิบปืนของพ่อที่ซ่อนอยู่แล้วพูดว่า

"กูจะไปฆ่ามัน เอาชีวิตมันมาสังเวยให้พ่อ"

ศักดิ์พูด

"พี่ผมเห็นด้วยที่จะไปฆ่ามันแก้แค้นให้พ่อแต่ว่าคนที่จะฆ่ามันก็คงต้องมีคนที่จะต้องติดคุกหรือดีไม่ดีก็อาจจะตายก็ได้นะพี่"

โกพูด

"ไม่สนใจ แค้นต้องชำระ ยังไงก็ทนไม่ได้ที่เห็นพ่อตายไปโดยที่คนผิดยังลอยนวล"

ศักดิ์ พูด

"แต่ต้องมีสักคนที่จะต้องอยู่กับแม่นะ ผมว่าเรามาจับไม้สั้นไม้ยาวกันเถอะว่าใครจะเป็นคนไปกันแน่"

โกพูด

"ไม่ต้องจับ เดี๋ยวพี่ไปเอง มึงอยู่เป็นเพื่อนแม่แล้วกัน"

ศักดิ์ พูด

"ไม่ได้พี่โกอย่างนี้มันไม่ยุติธรรม มันจับไม้สั้นไม้ยาวเถอะ"

โกก็ทำท่าเหนื่อยใจแต่ก็ต้องยอมรับว่าต้องทำตามน้องศักดิ์แต่โดยดี สรุปว่าคนที่จะไปฆ่าใหญ่นั้นคือ..............

........................

.....................................

.....................................................

เวลา21.00น. ณ.ร้านคาราโอเกะแห่งหนึ่งในเมืองศิวิไลซ์

ใหญ่และพวกลูกน้องของยิ่งใหญ่ กำลังฉลองอยู่นั้น ทางด้านชายหนุ่มที่ตามมาด้วยนะกำลังซ่อนตัวอยู่ในร้านคาราโอเกะพร้อมคอยมองดูใหญ่อยู่ตลอดเวลา

อีกด้านหนึ่ง ด้านนายศักดิ์ซึ่งจับไม้สั้นไม้ยาวชนะพี่ชายมาได้ ได้ตะเวนหาตัวของยิ่งใหญ่ จนกระทั่งเกือบ23.00 ถึงมาเจอรถของนายใหญ่ ที่ร้านคาราโอเกะแห่งหนึ่ง ตามที่เพื่อนๆของพี่โกบอกมา

ศักดิ์จอดรถอยู่ข้างๆรถของใหญ่แล้วดับเครื่อง นั่งรอยิ่งใหญ่ออกมา แล้วเหมือนฟ้าตั้งใจให้งานของศักดิ์ทำได้ง่ายขึ้น ใหญ่เดินคุยโทรศัพท์มาคนเดียวออกมาที่รถเหมือนว่าจะลืมของอะไรไว้ที่รถ จนพอถึงใกล้รถยิ่งใหญ่ก็วางสายแล้วกำลังจะเปิดประตูรถ แล้วก็สลบไป ศักดิ์เอาสันปืนตีเข้าไปที่ท้ายทอยของยิ่งใหญ่ แล้วลากตัวใหญ่ขึ้นมาที่รถแล้วขับออกไป

ด้านชายหนุ่มที่เฝ้ามองยิ่งใหญ่มาตลอด ก็เห็นเหตุการณ์ ก็ขี่มอเตอร์ไซด์ตามรถศักดิ์ไปพร้อมนึกในใจว่าภาระกิจใกล้จะถึงจุดสิ้นสุดแล้วต้องทำให้สำเร็จให้ได้

.......................

.................................

.............................................

เวลา23.30น. ณ.ภายในหอนาฬิกาของเมือง

ศักดิ์ได้แบกร่างของใหญ่มาวางลงไว้ภายในหอนาฬิกา แล้วเอาน้ำสาดตัวใหญ่เพื่อให่ตื่นขึ้น พอใหญ่ตื่นขึ้นก็ทำท่าทางตกใจมาก แล้วหันไปเห็นศักดิ์ซึ่งถือปืนจ่อมาที่ตัวใหญ่ ใหญ่เห็นดังนั้นก็ลุกขึ้นพยายามจะวิ่งหนี ศักดิ์ยิงปืนนัดแรกเข้าที่ขาซ้าย จนยิ่งใหญ่ล้มลง ร้องเสียงหลงด้วยความเจ็บปวดของปากแผล

ศักดิ์พูด

"แค่นี้สำหรับมึงยังน้อยไป มึงจะต้องทรมานก่อนที่มึงจะตาย"

ใหญ่ร้องไห้ด้วยความกลัวก่อนที่จะพูดร้องขอชีวิตว่า

"ขอร้องแหละ อย่างฆ่าผมเลย อยากได้เงินไหมเท่าไหร่ผมหามาให้ได้ทั้งนั้นแต่อย่ามาฆ่าผมเลยนะ"

ศักดิ์ยิงปืนไปอีกนัดที่บริเวณแขนซ้ายของใหญ่ก่อนที่จะพูดว่า

"กูไม่สนใจเงินหรอกแต่กูจะมาฆ่ามึงแก้แค้นให้พ่อกู"

ใหญ่ร้องด้วยความเจ็บของบาดแผลพร้อมทั้งน้ำตาแห่งความกลัวตายก็ไหลออกมา ขณะที่ศักดิ์เอาปืนจ่อที่หัวของใหญ่นั้นก็มีเสียงของใครบางคนตะโกนออกมาว่า

"อย่าเพิ่งยิง"

ศักดิ์หันหน้าพร้อมปืนไปยังต้นเสียงก็พบกับชายหนุ่มคนหนึ่งยืนอยู่

ศักดิ์ถามว่า

"มึงเป็นใครว่ะ ลูกน้องของไอ้ใหญ่เหรอ"

ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงเรียบว่า

"ไม่ใช่ลูกน้องของใหญ่หรอก แค่วันนี้ไม่อยากให้ใครมาตายก็เท่านั้นเอง

ศักดิ์ก็เงียบไป

"................."

ชายหนุ่มพูดต่อไป

"ศักดิ์คิดให้ดีๆก่อนนะ ถ้าไปยิงใหญ่ให้ตายแล้วพ่อของศักดิ์จะฟื้นขึ้นมาเหรอ แล้วถ้าศักดิ์จะต้องติดคุกล่ะแม่ของศักดิ์จะรู้สึกอย่างไรล่ะ"

ใหญ่ก็พูดตามมาทันควันเลยว่า

"ใช่ๆๆๆๆพี่เค้าพูดถูก"

ศักดิ์หันไปมองหน้าใหญ่แล้วพูดว่า

"มึงเงียบไปเลย"

ระหว่างนั้นก็มีเสียงหวอของรถตำรวจค่อยๆดังขึ้นจนดูเหมือนว่ารถตำรวจกำลังจะมาที่นี่

ชายหนุ่มพูดต่อว่า

"ศักดิ์มีโอกาสที่จะยิงใหญ่แล้วหนีก็ยังทันนะ แต่กระสุนที่ศักดิ์ยิงไปนั้นมันจะมีค่าพอเหรอที่มันจะทำร้ายชีวิตของศักดิ์และชีวิตของครอบครัวศักดิ์ไปด้วย ผู้ชายคนนี้มีค่าพอที่จะทิ้งชีวิตทั้งชีวิตเพื่อมันเชียวเหรอ ปล่อยให้สิ่งที่ใหญ่เคยกระทำกรรมอะไรไว้ตามกลับไปเอาคืนเองเถอะ"

ศักดิ์ ได้แต่นิ่งเงียบพร้อมความคิดอันสับสนแล้วเสียงหวอก็ดังขึ้นเรื่อยๆ

แล้วศักดิ์ก็พูดขึ้นมาว่า

"มันน่าจะคุ้มที่จะยอมทุกอย่างเพื่อทำลายมัน"

พูดเสร็จศักดิ์ก็ยิงปืนออกไป ชายหนุ่มทำท่างจะรีบวิ่งเข้าไปห้าม ใหญ่ก็กำลังร้องไห้แล้วพยายามที่จะหลบกระสุนอยู่

แต่โชคดีหรือว่าศักดิ์เล็งพลาดกันแน่กระสุนนั้นเฉี่ยวหัวของใหญ่ไปหน่อยเดียว กระสุนไปกระทบกับพื้นปูนจนแตกกระจาย ใหญ่ช็อคจนสลบไป

ศักดิ์ก้มลงทรุดตัวร้องไห้พร้อมกับบ่นกับตัวเองว่า

"ขอโทษพ่อผมฆ่ามันแก้แค้นให้พ่อไม่ได้ ผมขอโทษที่ทำให้ไม่ได้"

ชายหนุ่มเดินเข้ามาปลอบบอกว่า

"ดีแล้วหนทางชีวิตยังอีกไกลไม่น่ามาจบลงตรงนี้หรอก เอารีบหนีไปเร็วตำรวจกำลังจะมาแล้ว"

ศักดิ์ก็ลุกขึ้นพร้อมวิ่งหนีออกไปที่จอดรถพร้อมขับรถออกไปโดยที่ตำรวจไม่เห็น ระหว่างนั้นชายหนุ่มเดินไปหาใหญ่ พร้อมเอามือลูบไปที่หัวพร้อมลบความจำเกี่ยวกับศักดิ์ออกให้หมด พร้อมทั้งแปลงร่างกลับไปเป็นยมทูตพร้อมบินขึ้นไปอยู่บนนาฬิกาที่กำลังตีระฆังตอนเที่ยงคืนดังกระวาน ตำรวจเข้ามาพาใหญ่ไปโรงบาลแล้วก็วุ่นวายกันใหญ่อยู่ภายในและข้างล่างของหอนาฬิกานี้โดยไม่มีใครสนใจเวลากันเลย

ยมทูตหนุ่มนั่งอยู่พร้อมความปิติดีใจที่ภาระกิจอันสำคัญที่สุดในโลกใบนี้นับตั้งแต่มีมนุษย์เกิดขึ้นมานั้นได้ลุลวงไปแล้ว

"วันนี้เป็นวันปาติหารย์ที่ไม่มีคนตายเลยสักคนในโลกใบนี้"

_______________________________________________

จบแล้วครับ อ่านแล้วงงไหมนี่ ผมว่าบนโลกใบนี้เป็นเรื่องยากนะครับที่จะวันไหนวันหนึ่งจะไม่มีคนตายเลยในโลกใบนี้อะ ถ้ามันจะเป็นไปได้คงมีแต่พวกยมทูตจะช่วยกันทำให้ไม่มีคนตายเหมือนในเรื่องนี้นะครับ

โลกมันสวยน่าอยู่นะครับ แต่คนในโลกนี้มันโหดร้ายเหลือเกินอะ ผมเลยอยากให้ปาติหารย์เล็กแต่ยิ่งใหญ่ในเรื่องสั้นของผมเกิดขึ้นจริงๆๆมากเลยครับ ดูแลเอาใจใส่กับคนรอบข้างบ้างนะครับถ้าวันใดวันหนึ่งคนๆนั้นไม่อยู่แล้วอาจจะมีหลายสาเหตุนะครับ มันจะคาใจว่าเราน่าจะทำอย่างนี้เพื่อเค้า หรือจะทำอย่างนู่นเพื่อเค้าอะ มันสายเกินไปแล้วครับถ้างั้นก็ต้องทำแต่วันนี้อะ

ส่วเรื่องชื่อคนนะครับ

คนชื่อใหญ่มาจากคำว่ายิ่งใหญ่ครับแต่ยิ่งใหญ่มันไม่อยู่ค้ำฟ้าครับโดนกระสุนก็ตายเหมือนกัน

คนชื่อโกมาจากคำว่าโกรธครับ โกรธจนน่ามืดตามัวอะ

คนชื่อศักดิ์มาจากคำว่าศักดิ์ศรีอะครับบางทีศักดิ์ศรีก็เกือบที่จะทำให้ชีวิตพังได้เหมือนกันนะครับ