Happiness cannot be traveled to, owned, earned, worn or consumed. Happiness is the spiritual experience of living every minute with love, grace, and gratitude.
ความสุขไม่อาจเกิดได้จากการเดินทางไปถึง การเป็นเจ้าของ การหามา การสวมใส่ การเสพ ความสุขเป็นประสบการณ์ทางจิตด้วยการมีชีวิตทุกๆ นาทีกับความรัก ความสุภาพ และความซาบซึ้งจากการรู้คุณ
Denis Waitley เดนิส เวทลีย์
นักเขียน นักพูด
--------------------------------------------------------------------------------
ความฝันที่เก็บไว้ในลิ้นชัก ไอแซค อสิมอฟ นักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ผู้มีผลงานราวห้าร้อยเล่มตลอดชีวิตการเขียนของเขา เคยกล่าวว่า คุณต้องส่งงานออกไปอย่างต่อเนื่อง คุณต้องไม่ให้ต้นฉบับกัดกินตัวเองจนตายคาลิ้นชัก คุณส่งงานออกไปแล้วออกไปอีก ขณะที่คุณทำงานชิ้นใหม่ ถ้าคุณมีความสามารถ คุณจะประสบความสำเร็จในระดับหนึ่ง แต่มันจะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อคุณกัดไม่ปล่อยเท่านั้น อาหาร กัดไม่ปล่อย นี้ดูเหมือนเป็นสิ่งที่คนยุคใหม่ไม่ว่าในวงการไหนขาดแคลน ในสมัยก่อนเมื่อคนจีนอพยพมาเมืองไทย การเดินทางแบบ เสื่อผืนหมอนใบ เป็นภาพแสนสามัญ ค่านิยมหยิบหย่งในยุคสมัยนี้มาพร้อมกับค่านิยมที่ว่า ชีวิตที่ดีคือชีวิตที่สบาย ความคิดที่ว่า ชีวิตที่ดีคือชีวิตที่ทำงานหนัก เป็นความเชยอย่างยิ่ง มิพักเอ่ยถึงการทำงานจนถึงวันตาย ช่างเป็นสิ่งที่น่ากลัวอะไรเช่นนี้ ใช่ มันน่ากลัว เพราะใครๆ ก็อยาก เออร์ลี รีไทร์ พร้อมเงินเต็มกระเป๋า น่าแปลกที่ใครๆ มักบอกว่าจะ ใช้ชีวิตช่วงสุดท้ายทำสิ่งที่ตัวเองอยากทำ แปลกตรงที่เลือกทำสิ่งที่อยากทำในช่วงท้ายของชีวิต หลังจากทำงานหาเงินมาทั้งชีวิต หากมีฝัน ทำไมต้องรอ? เราทุกคนมีความฝัน ใหญ่บ้างเล็กบ้าง หลายคนมีความฝันสวยงาม แต่ไม่ลงแรง หลายคนท้อเพียงเมื่อสะดุดล้มก้าวแรก เมื่อได้ยินคำว่า ฝันไปหรือเปล่า? ก็ใจฝ่อ เก็บฝันนั้นไว้ในลิ้้นชัก บางคนล็อคกุญแจไว้อย่างดี ซ้ำร้ายบางคนยังทำกุญแจนั้นหายไปอีก ความล้มเหลวส่วนใหญ่เกิดจากการที่เราเป็นคนเก็บฝันในลิ้นชักนั้นเอง ทุกครั้งที่เห็นคนอื่นประสบความสำเร็จ หลายคนเอ่ยประโยคยอดฮิต "นั่นเป็นสิ่งที่ฉันเคยคิดจะทำนี่นา..." เส้นแบ่งระหว่างความสำเร็จกับล้มเหลวเป็นเส้นบางนิดเดียว โลกนี้ไม่มีฝันโง่ๆ มีแต่ฝันที่ทำหรือไม่ทำ ตั้งแต่นาทีแรกที่เราเดินทางออกจากท้องแม่ เราพานพบอุปสรรคนานาประการ หากเป็นความฝันก็สมควรลองดูสักตั้ง อย่างมากก็แค่ล้ม ไปไม่ถึงฝันยังดีกว่าไม่ได้ลองทำตามฝันและล้มเหลว หยิบฝันออกมาใหม่ ปัดฝุ่น เข้าเกียร์เดินหน้า เดินหน้าและกัดไม่ปล่อย
วินทร์ เลียววาริน
25 มีนาคม 2549
_______________________________________
ช่วงนี้ชอบอ่านแล้วแล้วนำมาลงไว้ในบล็อคของตัวเองอะ
เพราะที่เราลงแล้วรู้สึกอยากจะเก็บไว้ในบล็อคเพื่อที่วันหลังมีเรื่องเศร้าใจอะไรเราคงต้องกลับมาอ่านอีกครั้งเพื่อเพิ่มกำลังใจอะครับ
งั้นเพื่อนๆอย่าตกใจเลยนะไมไม่เขียนไรเลยอะ
พลังใจคนเรามันต้องหมดกันได้อะครับ ต้องชาร์ทแบ็ตกันหน่อยอะอิอิ

บางทีเราพบเจออะไรที่น่าสนใจ เราอยากจดจำมันเอาไว้
เผื่อว่าบางทีมันอาจจุดประกายทางความคิดให้เราในภายหลังได้
แต่ก็ต้องยอมรับว่าสมองเราบางทีก็แอบเบลอทำแกล้งลืมไปบ้าง
ผมก็เลือกเขียนลงบล็อกเหมือนกันครับ
แบ่งฝากความทรงจำเอาไว้ที่อื่นบ้างก็คงดี
สมองของเราจะได้มีเนื้อที่เพิ่มขึ้นไว้รับสิ่งต่าง ๆ ที่เข้ามาในชีวิตประจำวันได้มากขึ้น
#1 By oatato on 2007-08-24 09:14