It must

Be the finding of a satisfaction

Be of a man skating, a woman dancing

a woman combing.

The poem of the act of mind

Wallace Stevens

มนุษย์เราอาจจะเป็นสิ่งมีชีวิตชนิดเดียวในโลก ที่หาเหตุผลมารองรับการกระทำของตัวเองได้เก่งที่สุด ไม่ใช่สัญชาตญาณการเอาตัวรอดอย่างแน่นอน เพราะบางอย่าง เรารู้ดีว่าทำไปแล้ว รอดยาก แต่ก็ยังอยากทำ อยากได้มา วอลเลซ สตีเว่นส์ มหากวีชาวอเมริกัน เรียกมันว่าการค้นหาที่พึ่งพาของหัวใจ ยังผลให้บางคนเล่นสเก็ต บางคนหวีผม บางคนเต้นรำ สุขสำราญในการทำในสิ่งซึ่งต่างๆกันไป แต่ในบางครั้งคราวชีวิตของคนเราก็ยุ่งยาก ผู้หญิงคนที่ชอบเต้นรำอาจจะต้องลำบากลำบนไป หัดเล่นสเก็ตกับเขาบ้างก็ได้ หากว่ามันทำให้เธออยู่บนโลกนี้ ได้อย่างเบิกบานสำราญใจกว่า อาจไม่เลวร้ายอะไร หากเธอได้ค้นพบสิ่งใหม่ว่า นอกลานเต้นรำออกไป โลกเรามีที่พึ่งพาของหัวใจซุกซ่อนอยู่อีกมากมาย

เมื่อรักใครคนหนึ่ง จึงไม่สำคัญเลยว่าเราจะได้อยู่กะเขาหรือไม่ ความรักบางอย่างในชีวิตคนเราเอื้อมไม่ถึง สัมผัสไม่ได้ เหมาะสำหรับเอาไว้มองดู....ไว้ชื่นชมอยู่ไกลๆ ดวงไฟประภาคารสวยล้ำค่ายามที่เราล่องเรืออยู่ในทะเลลึกจนหาทางกลับไม่ได้ แต่เราจ้องดูดวงไฟ เพียงให้รู้ว่าควรเดินหน้าไปทิศทางใด ใช่ว่าเราจะต้องเบนหัวเรือเพื่อมุ่งไปจอดเทียบท่าหน้าประภาคารเสียเมื่อไหร่ ได้รักเธอ....ประภาคารก็ดูสวยดี คนที่ฉันสามารถรักได้ ก็ทำให้รู้ว่าโลกนี้สดชื่นสว่างไสว... อย่าสนใจเลยนะคนดีว่ารักเธอแล้วฉันคนนี้จะเป็นอย่างไร แค่เชื่อว่าฉันรักเธอตลอดไป.....เพียงพอแล้ว

Comment

Comment:

Tweet

มุมมองเรื่องประภาคารเหมือนกันเรยค่ะ
ความรักจะสวยงามมากแค่ไหน
บริสุทธิ์มากแค่ไหน
ก้อต้องอยู่ที่แสงของประภาคารแล้วล่ะค่ะ
ว่าจะหนักแน่นมั่นคงได้ตลอดไปรึเปล่า